haddizatında DERGİ

Kerem’e mesaj atmaktan vazgeçti. Tek başına yürümek belki daha iyi gelirdi. Ne yapacağını bilmenin huzuruyla sahile giden ilk dolmuşa bindi. Hangi semt olduğunun da bir önemi yoktu aslında, denizi olsun yeterdi. Dolmuşun en arka sırasındaki cam kenarı boştu, oturdu. Bulundukları semt yokuşlarıyla ve trafiğiyle ünlüydü. Denize de epey uzaktı. Sadece mahallenin en dik yokuşunda bulunan evlerden boğaz görünmekteydi. Deniz havası alayım desen nereden baksan kırk beş dakika- bir s

Genç ayakkabılarını bağlayıp sessizce çıktı kapıdan. Önemli işleri olan ancak acele etmeyen adımlarla indi merdivenleri ve sokaktaki kalabalığa usulca karıştı. Ellerini kot pantolonunun cebine soktu. Üstündeki beyaz salaş tişörtünün uçları kollarına değdiği yerden büzülüyordu. Böyle yürümek iyi hissettiriyordu Genç’e. Kalabalığın içinden herhangi birisi dikkat etse “Ne rahat ve kaygısız bir genç!” derdi belki. Belki de sıradan bulurdu. Şüphesiz yorum yapan kişinin dünya görüş

“İnsan iki kutup arasında gider gelir.” dedi annesi. “İyi ve kötü davranışlarımızın doğru- yanlış sonuçları vardır. Eğlenmek kötü değildir ama kendine ve başkalarına zarar vererek eğlenmek kötüdür. Dürüstlük doğrudur, yalan söylemek yanlış.” Annesi anlatırken oğluna bakıyordu. Yalan kısmından sonra Genç önündeki çay bardağına odaklandı. “Bir de insanda vicdan diye bir terazi vardır oğlum. Yanlış yapınca başlarda huzursuz olur. Ancak yanlışta ısrar ettikçe o terazinin hassas a

Ertesi gün cumartesiydi. Babası işe gittiğinden Genç kahvaltıyı annesiyle birlikte yaptı. Hava güzeldi. Dışarıdan taptaze bir bahar esintisi geliyordu. Genç "Keşke arkadaşlarla bir yerlere gitsek." diye düşündü. Kerem'in mesajı aklına geldi. Ondan başka yakın arkadaşı da yoktu zaten. Ama onunla takılmak da Genç'i korkutuyordu. Kerem'in anlattıkları ve yaptıkları daha önce duymadığı, görmediği şeylerdi. Sanki aydınlık bir hayat vardı bir de onun görünmeyen karanlık yüzü. Ya